တစ္ေယာက္တည္းစကားေျပာျခင္း

>> Thursday, May 29, 2008


တစ္ေယာက္တည္းစကားေျပာျခင္း

ဒီေလာကႀကီးမွာ ေကာင္းခ်ီးအေပးခံရတဲ့သူ ဘယ္သူမွ မရွိဘူးဆိုတာ ယုံၾကည္လိုက္စမ္းပါ။
ဘာအတြက္လဲ နက္နက္႐ႈိင္း႐ိႈင္းေမွ်ာ္ျမင္တတ္မႈေတြ၊ ေအာင္ျမင္မႈကို ဆာေလာင္ေနမႈေတြ၊
ပါရမီေတြ၊ လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ရမၼက္္ျပင္းခ်စ္ျခင္းေတြ၊
ဘယ္ေသာအခါမ်ား ဒါေတြကို တို႔ အသုံးမျပဳႏိုင္မွာလဲ။
ငါတို႔ ေျမာက္အရပ္က ကေလးငယ္ေတြ၊ ဒီအရပ္က အပင္ေတြလို၊
အလ်င္စလိုပြင့္ၿပီး အျမန္ေၾကြၾကတယ္။
မီးခိုးေရာင္ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းက ေဆာင္းရာသီေနမင္းလို
တို႔ဘ၀ေတြ မႈန္မႈိင္းလို႔ေန၊
ဒီေလာက္ မရွည္ၾကာပါ
အေျပာင္းအလဲနည္းတဲ့ ဘ၀ေရစီးေၾကာင္းဟာ။
ဇာတိေျမမွာ မြန္းမြန္းၾကပ္ၾကပ္ျဖစ္ေနပုံပဲ၊
အသည္းႏွလုံးေတြေလးလံစြာ၊ စိတ္ႏွလုံးေတြ ၿငီးေငြ႔စြာ
အခ်စ္ကိုမသိ၊ ခ်ိဳၿမိန္တဲ့ ခင္မင္မႈကိုမသိ
ကႏၱာရအလယ္ မုန္တိုင္းၾကားမွာ တို႔ရဲ႕ငယ္ရြယ္မႈေတြ စုတ္ျပတ္သြား၊
အာဃာတအဆိပ္ေတြက ဘ၀ကို တိမ္ညိဳေမွာင္ အလ်င္အျမန္ လႊမ္းသြားေစတယ္၊
ၿငီးေငြ႕ဖြယ္ဘ၀ေကာ္ဖီခြက္ဟာ တို႔အတြက္ ခါးသီးစြာ
ဘယ္အရာကမွ စိတ္ႏွလုံးကို မရႊင္လန္းႏိုင္ေစေတာ့ပါ။


မီဟိုင္း(လ္) လယ္(ရ္)မြန္ေတာ့(ဗ္)

Монолог

Поверь, ничтожество есть благо в здешнем свете.
К чему глубокие познанья, жажда славы,
Талант и пылкая любовь свободы,
Когда мы их употребить не можем?
Мы, дети севера, как здешние растенья,
Цветем недолго, быстро увядаем...
Как солнце зимнее на сером небосклоне,
Так пасмурна жизнь наша. Так недолго
Ее однообразное теченье...
И душно кажется на родине,
И сердцу тяжко, и душа тоскует...
Не зная ни любви, ни дружбы сладкой,
Средь бурь пустых томится юность наша,
И быстро злобы яд ее мрачит,
И нам горька остылой жизни чаша;
И уж ничто души не веселит.

Михаил Лермонтов

2 comments:

တားျမစ္ ထားေသာ... May 29, 2008 at 6:28 AM  

ငါႏွင့္ငါရဲ႕ စကားဝိုင္း။

ငါ။..။ ေလာကၾကီးအေၾကာင္း မင္းေတြးလိုက္တိုင္း ဘာလို႔ ေငးငိုင္ေနရတာလဲ။
ငါ။..။ စိတ္ထင္တာကေတာ့ ငါကိုယ္တိုင္ဖန္တီးခြင့္မရတဲ့ ေရာင္စံုျခယ္ ကာဖီခြက္ေတြေၾကာင့္ မ်ားလား။
ငါ။..။ အိုကြာ... မိုးကေတာ့ ရြာေနတာပဲ။ မီးေလာင္ေနတာေတာ့ ငါလဲမေတြးတတ္ဘူး။
ငါ။..။ ေအး... ဒါပဲျဖစ္မယ္ကြ မိုးမီးေလာင္တယ္ဆိုတာ။
ငါ။..။ အလကားပါ၊ ကႏၱာရကိုျဖတ္ေနရတဲ့ မိုးတိမ္ေတြလုိ တည္ျငိမ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာ။
ငါ။..။ ထင္ေတာ့လည္းထင္သား၊ မနက္မနက္တိုင္းရဲ႕ ေတာင့္တမႈမွာ ဒိန္ခဲမွမပါတာ။

ေမာင္ျဖဴ May 29, 2008 at 8:48 PM  

Лермонтов есть Лермонтов!
Ко Зоны есть Ко Зоны!
ကိုဇနိေရ ဘာသာျပန္ကဗ်ာေလးေတြလုပ္ပါဦး။ ေမွ်ာ္ေနတယ္။

  © Blogger templates Shiny by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP