ဖတ္လို႔ေကာင္းရင္ ၿပီးတာပဲ..

>> Tuesday, June 10, 2008


ဖတ္လို႔ေကာင္းရင္ ၿပီးတာပဲ..


ဟဲဟဲ..ဒီလိုပဲဗ်၊ ခင္ဗ်ာတို႔ႀကဳံဖူးရဲ႕လားေတာ့ မသိဘူး။ ႀကဳံဖူးတာ မႀကဳံဖူးတာကို ေနာက္မွ ေျပာျပေပါ့ေနာ။ ကြ်န္ေတာ္အရင္ေျပာျပမယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕မဇနိပါ။ မဇနိက အလြန္အခ်စ္စမ္းတာဗ်။ အခုပဲ စကားေျပာေနရင္း ဘေလာ့(ဂ္)မွာ post အသစ္ေရးရမတဲ့။ ဒါမွ စိတ္ဆိုးေျပမတဲ့။ ဘာအေၾကာင္းေရးရမွာလဲဆိုေတာ့ ဖတ္ေကာင္းရင္ ၿပီးတာပဲတဲ့။ အခုခ်က္ခ်င္းေရးရမယ္တဲ့။ ဘာရမလဲ က်ေနာ္ကလည္း စိတ္ဆိုးေျပၿပီးတာပဲဆိုၿပီး ခ်ေရးေတာ့တာ။ ဖတ္ၾကပါဦး။ ၿပီးရင္ ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္လို႔လည္း ေျပာဦးေနာ္.. သူက ဖတ္လို႔ေကာင္းရင္ၿပီးတာပဲဆိုေတာ့ ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္ဟ ဆုိၿပီး ေထာက္ခံေပးတဲ့သူေတြရွိမွ ရမွာကိုး။


တကယ္ေတာ့ သူက စိတ္ျမန္လက္ျမန္နဲ႔သူဆိုေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက တစ္ခုခုဆို ၀ုန္းထိုင္းဆိုလုပ္တတ္တယ္။ တခုခုဆိုလည္း စိတ္ထဲရွိရင္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေလ့ရွိတယ္။ သူ႔အေမက ေျပာသတဲ့။ သမီးေနာ္ နင္ေတာ့ ငါမႏိုင္ရင္ ႏိုင္တဲ့သူေတာ့ ေပၚဦးမွာပါတဲ့။ က်ေနာ္နဲ႔ေတြ႕ေတာ့ သူကေျပာတာ။ အခုေတာ့ အေမေျပာတဲ့ ႏိုင္တဲ့သူေပၚၿပီတဲ့။ ဘယ္ဟုတ္မလဲဗ်ာ။ အခု သူက က်ေနာ္႔ကို ႏိုင္တာေလ။ အခုခ်က္ခ်င္း post အသစ္ေရးရမတဲ့။ က်ေနာ္လည္း ေရးပါတယ္။ စိတ္ထဲကေန ေအးပါဗ်ာ ေနာက္က်လည္း မဇနိကို ႏိုင္တဲ့သူ ေပၚဦးမွာပါလို႔ ေျပာေနေတာ့တာေပါ့။

ဒီလိုစူပုတ္ေနၿပီး သူ႔ကိုႏိုင္တဲ့ သမီးေလးရလာဦးမွာပါ။


သူနဲ႔က်ေနာ္ဆိုတာက တၿမိဳ႕တည္းက အတူတူ ၁၀ တန္းေအာင္၊ ၿပီး တကၠသိုလ္အတူတူ တက္လာတဲ့သူေတြပါ။ ေျပာရရင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္ႀကီးေတြပါ။ သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္ႀကီးကေန ပိုခင္တြယ္လာေတာ့ တေဒါက္ေဒါက္ အေခါက္ခံရတဲ့ ဘ၀ကိုေရာက္ေတာ့တာပါပဲ။ လက္ညိွဳးကေလးမ်ား ေကြးထာရင္ အေရာင္ေတြ ထြက္လို႔ေပါ။ နဖူးကို တကယ္မေခါက္ပါဘူး။ ခ်စ္စႏိုးနဲ႔သာ လက္ဟန္ျပၿပီးက်ီစယ္တာပါ။

သူနဲ႔က်ေနာ့္ၾကားက ရီစရာေတြ ေျပာျပပါဦးမယ္။ က်ေနာ္ဆိုတဲ့ ေကာင္က အိပ္ခ်င္ေနလို႔ကေတာ့ ဘယ္လိုေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရသလို အိပ္တတ္ပါတယ္။ တခါက က်ေနာ္ရယ္၊သူရယ္ ခရီးအတူသြား၊ အေ၀းေျပးလိုင္းကားအတူစီးေတာ့ စကားတေျပာေျပာနဲ႔ေပါ့။ က်ေနာ္က ညက ေကာင္းေကာင္းမအိပ္ခဲ့ရေတာ့ စကားေျပာရင္း တ၀ါး၀ါးသမ္းတာေပါ့။ အိပ္ခ်င္လည္း အိပ္ေလတဲ့ မဇနိက။ ဘာရမလဲ က်ေနာ္ကလည္း ခြင့္ျပဳမိန္႔သာ ရလို႔ကေတာ့ အိပ္ၿပီးသားပဲ။ အိပ္လိုက္တာ ..အိပ္႐ုံတင္ ဘယ္ကမလဲ။ ေဟာက္ေသးတာ။ ေခါခလူးဆိုၿပီး ခ်ေနတာ။ ညေန ၃ - ၄ နာရီေလာက္ပဲ ရွိေသးတာ။ ေရွ႕ေနာက္ ေဘးဘယ္ညာက လူေတြကလည္း ကားေပၚက ဗီြဒီယိုၾကည့္ေနရင္း ဘယ္က ေခါခလူးလဲဆိုၿပီး လွဲ႕ၾကည့္။ သူ႔ေဘးခုံမွာ က်ေနာ္က ဇာတ္ႀကီး က်ိဳးၿပီး ေခါခလူးနဲ႔ အိပ္ေနတာေလ။ သူလည္း ရွက္ရွာမွာေပါ့။ ေခါခလူးႀကီး ေဘးထားထိုင္ေနရတာ။ သူနဲ႔ မဆိုင္သလို လုပ္ေနလို႔ကလည္း မရဘူးေလ။ မအိပ္ခင္က က်ေနာ္တို႔က စကားတေျပာေျပာကိုး။ က်ေနာ့္ဒဏ္ေတြကို သူမ အဲသလိုလည္း ခံဖူးပါတယ္။

က်ေနာ့္ ဒဏ္ကို သူခံရသလို သူဆိုးတဲ့ ဒဏ္ေတြလည္း ခံရဘူးပါတယ္။ သူက က်ေနာ့္ကို စိတ္ေတြဆိုးတဲ့တစ္ေန႔ေပါ့။ ရန္ကုန္မွာ လိုင္းကားစီးေတာ့ သူကဗ်ာ စိတ္ဆိုးေနေတာ့ လမ္းတေလွ်ာက္လုံး တိုးတုိးတိုးတိုးနဲ႔ သြားအခုဆင္း၊ လိုက္မလာနဲ႔၊ ကားေပၚက ဆင္းဆိုၿပီး တြန္းတြန္းလႊတ္ပါေရာ။ ခက္ေတာ့တာပဲ။ ဘယ္လိုလုပ္ဆင္းရမလဲ။ တကယ္ဆင္းသြားရင္လည္း ဆင္းလို႔ စိတ္ဆိုး၊ စိတ္ေကာက္ဦးမယ္။ မဆင္းေတာ့လည္း က်ေနာ့္မွာ တတုိးတုိးနဲ႔ အေျပာခံရ။ သူဆိုးတဲ့ ဒဏ္ေတြလည္း အဲသလို အဲသလို ခံရပါတယ္။

ဒီလို ပဲမ်ားမ်ားေတြလည္း သူႏိုင္ေအာင္ ထိန္းရဦးမွာ။

ေနာက္တစ္ခု ေျပာရဦးမယ္။ သႀကၤန္တြင္းခြင့္ရလို႔ သူေရာ က်ေနာ္ေရာ ကိုယ့္ၿမိဳ႕ကို ႏွစ္ေယာက္လုံးျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္။ သႀကၤန္တြင္း အလည္အပတ္လည္း မထြက္ျဖစ္ပါဘူး။ ၿမိဳ႕တြင္းမွာ ေရပတ္ေနၾကတာဆိုေတာ့ ကိုယ့္အိမ္မွာပဲ ေနၾကတာေပါ့ေလ။ တစ္ေန႔ သူမက ေရာက္လာၿပီး ဦးေဇာတိက ေက်ာင္းမွာ တရားနာသြားမတဲ့။ အိမ္ေရာက္လာပါေရာ။ သူေခၚေတာ့လည္း က်ေနာ္လည္း လိုက္တာေပါ့။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ခပ္က်ယ္က်ယ္ရယ္၊ ပရိတ္သတ္မ်ားေတာ့ ဘုန္းႀကီးက မိုက္က႐ိုဖုန္းနဲ႔၊ စပိကာေတြနဲ႔ ေဟာတာ။ တရားနာပရိတ္သတ္ကလည္း ခပ္မ်ားမ်ားဆိုေတာ့ ေက်ာင္းမႀကီးထဲမသြားဘဲ၊ ေလတဟူးဟူးတိုက္တဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္ေလးမွာ ဘုန္းႀကီးေဟာတဲ့တရားကို နာရတာေပါ့ေလ။ အဲ တရားနာက ျပန္၊ အိမ္ေရာက္ ညေနက် က်ေနာ္ဖ်ားပါေလေရာဗ်ာ။ ေခြ်းအေအးပတ္တာလားမသိပါဘူး။ တကတည္း ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္း၊ တရားနာ တခါလိုက္သြားပါတယ္၊ ဖ်ားျပန္လာသတဲ့။ တိတ္တိတ္ေနရတာေပါ့။ အိမ္က ညီမက အကိုေနမေကာင္းရွာတာဆိုေတာ့ ေဆးေတြတိုက္ၿပီး၊ ေညာင္းတယ္ဆိုေတာ့ နင္းႏွိပ္ေပးပါတယ္။ ကိုယ့္လည္း အသာေလးၿငိမ္ခံရတာေပါ့။ အဲ အေမကဗ်ာ နင့္အကိုေလ တရားနာလိုက္သြားတာ ဖ်ားပါေလေရာတဲ့ စကားမစပ္၀င္ေျပာပါေလေရာ။ ဘယ္သူနဲ႔သြားတာတုန္းတဲ့။ မဇနိနဲ႔ေပါ့ဆိုေတာ့ ဒီလိုဘူးထလို႔ ဖ်ားတာကေတာ့ ေသေသဗ်ာတဲ့ နင္းႏွိပ္မေပးဘူးတဲ့။ အဲသလို တရားနာတခါလိုက္သြား တခါမွတ္စရာျဖစ္ေအာင္လည္း က်န္ခဲ့ဖူးတယ္ဗ်။

ကဲဗ်ာ စာကေတာ့ ဒါေလာက္ပဲဗ်ိဳ႕။ ဖတ္ေကာင္းတယ္လို႔လည္း ေျပာၾကဦး။ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိတဲ့ စိတ္ေကာက္က ဖတ္ေကာင္းတယ္ဆိုမွ ေျပမွာကိုး။ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ဖတ္တဲ့အတြက္လည္း ေက်ဇူးတင္ပါတယ္။

15 comments:

k4 June 10, 2008 at 7:10 PM  

ko zani, chawt tar thate kaung tar pal, read lot lal kyi nuu sayar kaung tat post lay par, ma zani yay, tagal pyaw nay tar naw, sate kauk pyay lite par

Heartmuseum June 10, 2008 at 9:51 PM  

ကိုဇနိ.... ဟိုအရည္ေတြ ေသာက္ၿပီး အန္လို႔ မဇနိက လည္မ်ိဳ ညွစ္ေပး ရတာေတြ၊ မဇနိ ေနမေကာင္းလို႔ ေခးခန္းကို ေက်ာပိုး သြားရတာေတြ၊ ဟိုေကာင္မေလးကို ေငးႀကည့္လို႔ ဆြဲလိမ္ခံရတာေတြ လွ်ိဳမထားနဲ႔ေလဗ်ာ ...ဟီ..ဟိ...

ေမာင္ျဖဴ June 10, 2008 at 10:07 PM  

ဟဟ
ကိုဇနိနဲ႔မဇနိ
ဂ်ိဂ်ိဂ်ိ.....
ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္ဗ်ိဳ႕!!!!!
စိတ္ဆိုးေျပပါေတာ့ဗ်ိဳ႕!!!!!

ငပိန္ June 10, 2008 at 11:18 PM  

ဟားဟား
(ငါသာ ေမာ့ဒ္ ဆိုလို့ က ေတာ့ဒီပို့စ္ ကို အတင္ မခံဘူး)

ဇနိ June 10, 2008 at 11:28 PM  

ေဟ့ေကာင္ ငပိန္
ဟဲ ဟဲ
(ငါက ေမာ့(ဒ္)ကြ။ )

Republic June 11, 2008 at 4:42 AM  

ကိုဇနိ + မဇနိ .. နီးတစ္က်က္က်က္ ..ေ၀းတစ္သက္သက္ လိုေပါ့ ၊ဆိုင္လားမဆိုင္လားေတာ့ သိဘူးဗ်၊ ေျပာၾကည့္တာေလ ၊ ဖတ္လို႕ေကာင္းဗ်ာ ကိုဇနိ (ဟီး..သိတယ္ေနာ္) ၊ေပ်ာ္႐ႊင္ပါေစဗ်ာ

ေမေအာင္ June 11, 2008 at 12:52 PM  

မဇနိကစိတ္ေကာက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး
စာမူေတာင္းလိုက္ေတာ႔
ကိုဇနိခမ်ာျပာသြားရွာထင္ပါ႔
ျပာယာျပာယာနဲ႔ေရးလဲ
ဖတ္လို႔ေကာင္းပါတယ္ေတာ္။
မဇနိလည္းျပဳံးေနေလာက္ျပီ။

ညီမ June 11, 2008 at 12:55 PM  

ဖတ္လို႕ေကာင္းတယ္...ကိုဇနိ..:P

ဇနိ June 11, 2008 at 4:30 PM  

ေကဖိုးေရ - ဖတ္ရတာ ၾကည္ႏူးစရာ ေကာင္းတယ္ဆိုလို႔ ၀မ္းသာပါတယ္…ေကဖိုးေျပာလို႔ထင္တယ္ စိတ္ေကာက္က ေျပသြားၿပီ…

Heartmuseum ေရ ဟိုအရည္ေတြေသာက္ရင္ ခိုးေသာက္တာဗ်..ဟ ဟ..ဗိုက္ကေတာ့ အဆြဲခံရတယ္ဗိ်ဳ႕ အဆြဲမခံရတာ ၾကာလာရင္ကို မေနတတ္သလို ျဖစ္လာတာ…ေက်းဇူးဗ်ာ..

ေမာင္ျဖဴ …တို႔က သာသာေလးစိတ္ဆိုးခံရတာ..ေျပသြားၿပီ ေျမာက္ေပးလို႔ရေတာ့ဘူး..

ဖတ္ေကာင္းတယ္ေျပာလို႔ republic ေရ ေက်းဇူးဗ်ာ..ဟီးဟီး စိတ္ဆိုးက ေျပသြားၿပီ ခင္ဗ်ားေက်းဇူးလည္း မကင္းဘူး..

မေမေအာင္ႀကီးေရ…လုပ္ပါဦး ေရးပါဦး ကိုေမေအာင္ကို စိတ္ေကာက္ၿပီးေတာ့..အမေရးရင္လည္း ေကာင္းတာပဲ…

ညီမက တမဲလာေပးသြားတယ္…ေက်းဇူးေနာ္

Andy Myint June 11, 2008 at 5:05 PM  

ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ရၿပီ။ အဲဒီေလာက္ မေခ်ာ့တတ္ေသးဘူး။ ေတာ္တယ္ဗ်ာ။ နည္းနာေလးေတြ မွတ္ထားရမယ္။

စစ္ကိုင္းသူ June 11, 2008 at 10:48 PM  

မေန႔ကတည္းက comment ေပးဖို႕ရာကို connection က ကိုးလို႕ကန္႕လန္႕လုပ္ေနလို႔ အခုမွပဲ ေရးျဖစ္ေတာ့တယ္။ ကိုဇနိေရ သတိရတာ တစ္ခုေျပာပါရေစဦး။ တစ္ခါက ထံုးစံအတိုင္း မဇနိစိတ္ေကာက္ေနတုန္းေပါ့၊ ဘာလို႔ေကာက္တာလဲေတာ့ မသိပါဘူး။ ကိုဇနိကို ေက်ာခိုင္းထိုင္လို႔။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆရာတစ္ေယာက္က ေရာက္လာေရာ၊ က်န္တဲ့လူေတြဘယ္ေရာက္ေနလဲ ေမးခ်င္ေတာ့ မဇနိကို ေနာက္ကေန လွမ္းေခၚပါတယ္။ ဆရာကလဲ အကုန္လံုးနာမည္ကို ေကာင္းေကာင္းသိတာမဟုတ္။ တခါတေလက်လဲ သိရဲ႕သားနဲ႕ ေမ့တဲ့အခါေမ့ဆိုေတာ့၊ နာမည္မေခၚပဲ ဟဲ့လို႔ေခၚဆိုလား။ မဇနိက ကိုဇနိေခၚတယ္ထင္လို႔ ေယာင္လို႔ေတာင္ လွည့္မၾကည့္နဲ႕။ ေနာက္ကိုဇနိက အတင္းေခၚၿပီး ဆရာေခၚတယ္ဆိုမွ မ်က္ႏွာပူပူနဲ႕ ဆရာကို သြားေတြ႕ရတဲ့အျဖစ္ေလးကို အမွတ္ရသြားလို႔ပါ။ မဇနိ ေျပာျပဖူးတာကေတာ့ အဲဒီေလာက္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ စစ္ကိုင္းသူ ဆက္ေတြးၾကည့္မိတယ္။ ဆရာလဲ ျပန္သြားေရာ၊ မဇနိတစ္ေယာက္ ရွက္ရမ္းရမ္းၿပီး၊ ကိုဇနိကို တရားခံရွာ၊ ေက်ာျပင္ကုိ ေဗ်ာတင္လို႔ ကိုဇနိခမ်ာ ေက်ာေကာ့ေအာင္ခံခဲ့ရမယ္ ထင္ပါတယ္။

ဇနိ June 11, 2008 at 11:37 PM  

ကိုအန္ဒီကိုေတာ့ ဆရာကတင္ၿပီးသားပါ...၀ါရင့္ သဘာရင့္ကိုး..

စစ္ကိုင္းသူေရ ဟုတ္ပါ့ဗ်ာ..ဆရာက တဟဲ့ဟဲ့နဲ႔...
ဆရာတိုး..
း)

စစ္ကိုင္းသူ June 12, 2008 at 10:56 AM  

ကိုဇနိေရ
တစ္ခု ဆက္စဥ္းစားမိလို႔ ထပ္ေရးလိုက္တယ္။ ဆရာေရာက္လာတာ စိတ္ေကာက္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ ေက်ာခိုင္းလ်က္အေနအထားမို႕ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ တျခားအခ်ိန္၊ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ၾကည္ႏူးေနၾကၿပီး ေခၚလို႔မၾကားတာဆိုလို႔ကေတာ့ ဆရာ လူပ်ိဳႀကီးခမ်ာ ဆက္ၿပီးပဲ ေခၚရမလိုလို၊ အလိုက္တသိျပန္သြားရမလိုလို၊ အားက်ရမွာလား၊ စိတ္တိုရမွာလား မသိျဖစ္ေနမွာ ျမင္ေယာင္ပါေသးတယ္။

မဇနိ June 12, 2008 at 1:01 PM  

လာလည္ၾကတဲ့မိတ္ေဆြမ်ားကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
စစ္ကိုင္းသူေရ ရွက္ျပံဳးၾကီးနဲ႔ ဆရာတိုးကို ခုထိျမင္ေယာင္ေနတယ္။ “ဟဲ့ ဟဲ့“ ဆိုတာလည္း ၾကားေနတုန္းပဲ။ ဆရာတိုးက ဒို႔ၿမိဳ႔မွာတာ၀န္က်ဖူးတယ္လို႔ ေဆြမ်ိဳးစပ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ကိုဇနိနဲ႔ခင္သြားတယ္။ လမ္းမွေတြ႔ရင္ ကိုဇနိကိုပဲ ႏႈတ္ဆက္ေတာ့တာေတာ့။ မဇနိကို သူကရွက္ေနတာထင္တယ္။ ဆရာတိုး နဲ႔ ဆရာ သန္း၊ ဆရာဥာဏ္တို႔လည္း သတိရမိတယ္။ ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ ဆရာတို႔နဲ႔ေတြ႔လို႔ကေတာ့ ကိုဇနိၾကီး ၀ါးတျပန္ေလာက္မွာ မဆိုင္သလို ခ်န္ထားခဲ့တာ။ ဆရာမနဲ႔၀င္ေတြ႔ေနရင္ ကိုဇနိက ေက်ာင္းေရွ႕တန္းလ်ားမွာ အိပ္ငိုက္လို႔။ ကိုဇနိက လမ္းေလ်ွာက္ၿပီး လာေခ်ာင္းလဲ ဆရာမေၾကာက္လို႔ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရတယ္။ ကိုဇနိလည္း ဒို႔ဆရာ၊ဆရာမေတြနဲ႔ မ်က္မွန္းကို တန္းမိလို႔။ ဆရာတိုး seminar ဖတ္တုန္းက ကူလုပ္ခဲ႔ရတာေတြ သတိရေသးတယ္ေနာ္။

ဘလူးဖီးနစ္ June 12, 2008 at 9:21 PM  

ဖတ္လို႕ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ၂ ေယာက္လံုးက အေရးေကာင္းေတြပဲ ေရွ႔သြားေနာက္လုိက္ ညီပါေပတယ္ဗ်ိဳ႕ ဘရာဗို

  © Blogger templates Shiny by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP