အမႈိက္ေတြ...... အမႈိက္ေတြ.....လာၿပီဗ်ိဳ႕

>> Wednesday, August 29, 2007


အခုပီဆာက်ယ္ စမ္းေခ်ာင္းမွာေနပါတယ္။ ပီဆာက်ယ္တို႔ စမ္းေခ်ာင္းမွာဆိုရင္ မနက္မနက္ဆိုရင္ အိပ္ရာက ႏိုးထဖို႔ ညကထဲက နာရီႏႈိးစက္ေပးအိပ္ဖို႔ မလိုပါဘူး။ မနက္(၆)နာရီမွာ အသံၾသ႐ွ႐ွနဲ႔ “ပူပူေလးေနာ္..ပဲျပဳတ္..ပဲျပဳတ္” ဆိုတဲ႔လမ္းေလွ်ာက္ေတာင္း႐ြက္ေစ်းသည္ရဲ႕ အသံနဲ႔စတင္မိတ္ဆက္ လမ္းသူလမ္းသားေတြကို အိပ္ပ်က္ေစပါေတာ့တယ္။ မေ႐ွးမေႏွာင္းမွာပဲ “အီၾကာေကြး၊ စမူဆာေၾကာ္”၊ “ေထာပတ္ဘိန္းမုန္႔”၊ “မုန္႔လံုးေရေပၚ၊ ေကာက္ညွင္းေပါင္း” အစ႐ွိတဲ႔ ေစ်းသည္ေအးႂကြယ္တို႕ရဲ႕ စူး႐ွ႐ွ၊ ခုနစ္သံခ်ီ ပရိေဒ၀၀မ္းစာေရးဆြဲလည္းသံေတြဟာ အစီအရီ မ႐ုိးရေလေအာင္ ေလေပၚမွာ ေၾကာ္ျငာၾကပါေတာ့တယ္။ အဲ... တျဖည္းျဖည္း မနက္(ရ) နာရီေလာက္ ေရာက္ျပီ ဆိုရင္ျဖင့္ “ဟင္းစား.......... အရီးေရ ၾကက္သား ပါတယ္၊ ၀က္သား ပါတယ္၊ ပုဇြန္ပါတယ္၊ မာလာငါးပါတယ္၊ ကကတစ္ပါတယ္၊ ဘာခ်က္အံုးမွာလဲ” ဆိုတဲ့ အသံစာစာနဲ႔ စူပါမားကက္တစ္ခုလံုး ေခါင္းေပၚတင္လာတဲ႔ ေစ်းသည္မေလး လမ္းထဲေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ပီဆာက်ယ္တို႔ အိပ္ရာမွ မေႏွးအမွန္ ေလးကန္စြာ ထလာရတဲ႔အခ်ိန္ေရာက္ပါျပီ။ ဒီေစ်းသည္ေတြၾကားထဲမွာ ထူးထူးျခားျခား ၀ယ္စားစရာလည္း မဟုတ္၊ ပုလင္းခြံ၊အိပ္ခြံလို ေရာင္းျပီး ဘတ္ဂ်က္႐ွာလို႔ရတာလည္းမဟုတ္တဲ့ အသည္ကေတာ့ “အမႈိက္ေတြ...... အမႈိက္ေတြ.....လာၿပီဗ်ိဳ႕” ပါတဲ႔။



ၾကားခါစက ပီဆာက်ယ္ ဘယ္လိုမွနားမလည္ခဲ႔ပါ။ အရပ္ထဲက လူငယ္ေလးေတြ အခ်င္းခ်င္းေနာက္ေျပာင္ေအာ္ဟစ္သြားတာပဲ ထင္မိခဲ႔ပါတယ္။ တစ္ရက္မဟုတ္ႏွစ္ရက္မဟုတ္ ၾကားလာရေတာ့ အိမ္ျပင္ထြက္ စပ္စုရပါေတာ့တယ္။ တြန္းလွည္းအေဟာင္း ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႔ေလးကို ေဘးေလးဘက္ေလးတန္က ဗီႏိုင္းေၾကာ္ျငာဖ်င္စ အေဟာင္းေတြနဲ႔ကာထားတဲ့ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး အမႈိက္သိမ္းလွည္းေလးကို ေတြ႔ရပါေတာ့တယ္။ အားလားလား.... ေသခ်ာေစာင့္ၾကည့္ေတာ့မွ မႏၱေလးသႀကၤန္က်ံဳးေဘးမွာ ဂ်စ္ကားေတြတန္းစီေနသလို တန္းစီေနတဲ့လွည္းေတြ တစ္စီးမက ေတြ႕ရပါေတာ့တယ္။ တာ၀န္သိတတ္ၾကပါေပတယ္လို႔ ဆိုရေလမလားပဲ။ အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္ရဲ႕“ဗိုက္ဆာေနလား၊ မာမားေခါက္ဆြဲကိုစား”၊ ရဲေလးရဲ႕ ဘာတံဆိပ္မွန္းမသဲကြဲေတာ့တဲ့ မုတ္ဆိတ္ရိတ္တံေၾကာ္ျငာ၊ မိုးေဟကိုရဲ႕ ဟိုဘက္ကိုလွည့္ၿပီး ဂ်နီဖာလိုးပက္(ဇ္)ကို အျပိဳင္ခ်ဲထားတဲ့ ထီဆိုင္ေၾကာ္ျငာ အစ႐ွိတဲ့ ဗီႏိုင္းေၾကာ္ျငာ ဖ်င္စအေဟာင္းေတြနဲ႔ လွည္းေလးေတြဟာ ၾကည့္လို႔ပဲ ေကာင္းပါေသးတယ္။ ေရာက္စက ေခတ္မမွီေသးတဲ႔ ပီဆာက်ယ္တို႔ကေတာ့ ေခါင္ေလာင္းသံ ဂေလာင္ဂေလာင္နဲ႔ အမႈိက္ကားကို ေစာင့္ခဲ႔မိလို႔ ေနာက္ေဖးက အမႈိက္ပံုးေလာက္က်ခဲ႔ဘူးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့သူမ်ားနည္းတူ “အမႈိက္ေတြ...... အမႈိက္ေတြ..... လာၿပီဗ်ိဳ႕” ကိုပဲအားကိုးသမႈ ျပဳရပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆက္တြဲ(၁)
မေန႔မနက္က ထူးထူးျခားျခား ဂေလာင္ဂေလာင္နဲ႔ အမႈိက္ကားေခါင္းေလာင္းသံၾကားလို႔ မယံုတစ္၀က္၊ ယံုတစ္၀က္နဲ႔ ထြက္ၾကည့္မိေတာ့ ေမာင္မင္းႀကီးသားအမႈိက္ကားကို ထူးထူးျခားျခား ေတြ႔ရပါေတာ့တယ္။ ႏိုင္ငံျခားသြားလို႔ ႏွစ္လ႐ွည္ၾကာကြဲကြာေနတဲ့ ေဆြမ်ိဳးမိတ္ေဆြကိုျပန္ေတြ႔ရသလို ၀မ္းသားအားရမ်က္ႏွာေတြနဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာ႐ွိတဲ့ အိမ္ေစ့၊ တိုက္ခန္းေစ့ကလူမ်ား အမႈိက္အိပ္၊ အမႈိက္ေတာင္းကိုယ္စီနဲ႔ ထြက္လာၾကျပီးအမိႈက္ကားမွာ သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္ အမိႈက္ပစ္ၾကပါေတာ့တယ္။ စမ္းေခ်ာင္းမွာေနတဲ့ (၂) လအတြင္း ဒါဟာ ပထမဆံုးေတြ႔ရျခင္းပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ “အမႈိက္ေတြ...... အမႈိက္ေတြ..... လာၿပီဗ်ိဳ႕” လွည္းကေလးတစ္စီးကို ပီဆာက်ယ္အမွတ္တမဲ့နဲ႔ သတိထားလိုက္မိပါတယ္။ ၀မ္းနည္းတဲ႔အၾကည့္နဲ႔ အမႈိက္ကားကို ၾကည့္ေနတဲ့ အမိႈက္အိပ္ေကာက္ေနက် ကိုယ္၀န္ေဆာင္အမ်ိဳးသမီးကို တြန္းလွည္းတြန္းတဲ႔ သူ႔ေယာက္်ားလုပ္သူက တိုးတိုး တိုးတိုးနဲ႔ ဘာေတြေဖ်ာင္းဖ်ေနလည္းမသိပါဘူး။ နန္းေတာ္ေ႐ွ႕ဆရာတင္ရဲ႕ “ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ အလုပ္မ႐ွိေတာ့ တံတားႀကီးကို ၾကည့္ကာငိုမိသည္” ဆိုတဲ႔ သီခ်င္းတစ္ပိုင္းတစ္စကို သြားသတိရမိေလရဲ႕။ ပီဆာက်ယ္လည္း ခ််ိဳတကူးနဲ႔ ဂုဏ္ရည္မတူ လုပ္မေနအားပါဘူး။ အမိႈက္ထည့္ထားတဲ႔ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္ႏွစ္လံုးဆြဲၿပီး တ႐ုတ္သိုင္းကားထဲက က်န္ေက်ာင္း႐ႈံးေလာက္တဲ့ အျမန္ႏႈန္းနဲ႔ အမိႈက္ကားေနာက္ကို အျမန္လိုက္ရပါေတာ့တယ္။

ေနာက္ဆက္တြဲ(၂)
ဒီေန႔မနက္ ပီဆာက်ယ္တို႔လမ္းမွာ အရင္အတိုင္းပါပဲ။
မနက္(၆)နာရီမွာ အသံၾသ႐ွ႐ွနဲ႔ “ပူပူေလးေနာ္...ပဲျပဳတ္..ပဲျပဳတ္” ဆိုတဲ႔လမ္းေလွ်ာက္ေတာင္း႐ြက္ေစ်းသည္ရဲ႕အသံနဲ႔ စတင္မိတ္ဆက္ လမ္းသူလမ္းသားေတြကို အိပ္ပ်က္ေစပါေတာ့တယ္။ မေ႐ွးမေႏွာင္းမွာပဲ “အီၾကာေကြး၊ စမူဆာေၾကာ္”၊ “ေထာပတ္ဘိန္းမုန္႔”၊ “မုန္႔လံုးေရေပၚ၊ ေကာက္ညွင္းေပါင္း” အစ႐ွိတဲ႔ ေစ်းသည္ေအးႂကြယ္တို႕ရဲ႕ စူး႐ွ႐ွ၊ ခုနစ္သံခ်ီ ပရိေဒ၀ ၀မ္းစာေရးဆြဲလည္းသံေတြဟာ အစီအရီ မ႐ုိးရေလေအာင္ ေလေပၚမွာ ေၾကာ္ျငာၾကပါေတာ့တယ္။ အဲ... တျဖည္းျဖည္း မနက္(ရ) နာရီေလာက္ ေရာက္ျပီ ဆိုရင္ျဖင့္ “ဟင္းစား......... အရီးေရ ၾကက္သား ပါတယ္၊ ၀က္သား ပါတယ္၊ ပုဇြန္ပါတယ္၊ မာလာငါးပါတယ္၊ ကကတစ္ပါတယ္၊ ဘာခ်က္အံုးမွာလဲ” ဆိုတဲ့ အသံစာစာနဲ႔ စူပါမားကက္တစ္ခုလံုး ေခါင္းေပၚတင္လာတဲ႔ ေစ်းသည္မေလး လမ္းထဲေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ပီဆာက်ယ္တို႔ အိပ္ရာမွ မေႏွးအမွန္ ေလးကန္စြာ ထလာရတဲ႔အခ်ိန္ေရာက္ပါျပီ။ ဒီေစ်းသည္ေတြၾကားထဲမွာ ထူးထူးျခားျခား ၀ယ္စားစရာလည္း မဟုတ္၊ ပုလင္းခြံ၊အိပ္ခြံလို ေရာင္းျပီး ဘတ္ဂ်က္႐ွာလို႔ရတာလည္းမဟုတ္တဲ့ ့အသည္ကေတာ့ ဒီအခ်ိန္မွာ “အမႈိက္ေတြ...... အမႈိက္ေတြ..... လာၿပီဗ်ိဳ႕” ပါတဲ႔။

4 comments:

ေမာင္ျဖဴ August 29, 2007 at 10:24 AM  

ကိုပီဆာက်ယ္ေရ
အရမ္းဖတ္လို႕ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။
ေနာက္ထပ္လဲေမွ်ာ္ေနမယ္။

tmn August 29, 2007 at 11:06 AM  

ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္ဗ်ာ၊ ေဟာ… ေျပာရင္းဆိုရင္း အမိႈက္ေတြ…..အမႈိက္ေတြ….လာၿပီဗ်ိဳ႕…:D

Maydarwii August 29, 2007 at 3:02 PM  

ဖတ္လို႔လည္း ေကာင္းတယ္၊ ျမိဳ႕ျပရဲ႕ နံနက္ခင္း ပံုရိပ္ကိုလည္း ေပၚလြင္ပါတယ္။ အဲဒီ အမႈိက္သိမ္းစနစ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်မလည္း ေရးဖို႔စိတ္ကူးရွိခဲ့တယ္။ က်မတို႔ အိမ္နားမွာလည္း ဒီလို အမႈိက္သမားေတြကိုသာ အားကိုးေနရတာ။ အမႈိက္ကားဆိုတာ မလာတာ အသံမၾကားတာ အေတာ္ကိုၾကာေနၿပီ။
"ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ အလုပ္မရွိေတာ့ တံတားႀကီးကို ၾကည့္ကာ ငိုမိသည္" ဆိုတာရယ္ "ခ်ဳိတကူးနဲ႔ ဂုဏ္ရည္မတူ"ရယ္ကို ဒီေနရာမွာ ထည့္ၿပီးသံုးႏႈန္းသြားတာ အလြန္ပဲ သင့္ျမတ္လွပါတယ္။
ေနာက္ထပ္လည္း ဆက္ေရးပါဦးရွင္ ... ။ ေစာင့္ေမွ်ာ္ ဖတ္ရႈေနပါမယ္။

Kay September 12, 2007 at 9:12 PM  

မေရာက္တာၾကာလို႔လာလည္ရင္း..ပီဆာက်ယ္ရဲ႕..
စမ္းေခ်ာင္းရွဳခင္းေလးကို..အရမ္းၾကိဳက္သြားတယ္။
အေရးအသားျမိဳင္သလို...အေၾကာင္းအရာလည္းသင့္ေလ်ာ္..တင္စားပံုေတြကလဲ ထိမိ။ ေစာင့္ဖတ္ေနပါ့မယ္။

  © Blogger templates Shiny by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP