ပန္းျမတ္မဥၥဴ (၄)

>> Monday, June 29, 2009

ေနာက္စာသင္ႏွစ္တစ္ႏွစ္ျပန္စခ်ိန္သည္ အဌမတန္းျဖစ္သည္ေၾကာင့္ရည္မွန္းခ်က္တို႕ေအာင္ျမင္ဖို႕ ပထမ
ေျခလွမ္းျဖစ္ေန၍ ျမိဳ႕ႏွင့္အနီးအနားရွိအလယ္တန္းေက်ာင္းေအာင္ၾကသူမ်ားေရာက္လာကာ တန္းခြဲမ်ားျပီး
ၾကည္ၾကည္လြင္ႏွင့္ေထြးေထြးေအာင္တို႕
မည္သည့္အတန္းမ်ားသို႕ေရာက္သြားေၾကာင္းပင္ခ်က္ခ်င္းမသိရံုမက

စာသင္ႏွစ္ကုန္ဆံုးခ်ိန္တိုင္ေအာင္အေတြ႕နည္းသြားၾကစဥ္ ဆရာသည္အထက္တန္းေနာက္ဆံုးႏွစ္ ဒႆမတန္း
မ်ား၌တာ၀န္က်ေနေၾကာင္းေလာက္သာသိရကာ
ဆရာ့အေၾကာင္းမ်ားကိုသယ္ေဆာင္လာတတ္သူမ်ားႏွင့္လည္း
ေ၀းလွ်က္သဇင္ေ၀ဆိုသည္မွာ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးတြင္ရွိေနသည္ဟုပင္ေနာက္ထပ္စာသင္ႏွစ္တစ္ႏွစ္အကုန္အထိ
ဆရာမသိေသးဘဲရွိခဲ့ေသာကဏၰျဖစ္ေနခဲ့ပါသည္။
ရိပ္ကနဲတကၠသီလာမွကံ့ေကာ္ေတာႏွင့္နီးေတာ့မည့္စာသင္ႏွစ္ေရာက္ခဲ့လွ်င္ သိပၸံေက်ာင္းၾကီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျမိဳ႕ႏွင့္အနီးတ၀ိုက္သာမက ခရိုင္ျမိဳ႕ေလးမ်ားကတခ်ိဳ႕ပင္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးသို႕စုရုန္းေျပာင္းေရႊ႕လာသူတို႕ပြားမ်ားလာျခင္းေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းမ်ားလဲနည္းကုန္
သေလာက္ မ်က္ႏွာစိမ္းသူငယ္ခ်င္းသစ္မ်ားအားအမ်ားဆံုးျမင္ေနရသည့္ၾကားတြင္ ၾကည္ၾကည္လြင္ႏွင့္တတန္းထဲျဖစ္၍၀မ္းသာရေသာ္လည္း လူခံျဖစ္ေနေၾကာင္းသိသူ၊ သူငယ္ခ်င္းသစ္မ်ားက
၀ိုင္းဖြဲ႕စကားေျပာေနၾကသည္ကိုလွမ္းျမင္ရသလို၊ သဇင္ေ၀ကိုလဲတခ်ိဳ႕ကနာမည္ေမးျပီးမိတ္ဆက္ေနၾကစဥ္
အတန္းပိုင္ဆရာမေဒၚခင္ျမင့္ျမင့္မွသဇင္ေ၀တို႕စာသင္ခန္းရွိရာညႊန္ၾကားရာ၌ "မင္းတို႕ C တန္းအခန္းက အေရွ႕
ဘက္အစြန္ဆံုးအေပၚထပ္အခန္းမွာက်တယ္။ အားလံုးသြားႏွင့္ၾကေတာ့။ တီခ်ယ္ေနာက္ကမၾကာခင္လာခဲ့မယ္"
ဆို၍ၾကိတ္ျပီး၀မ္းသာသြားရင္း အတန္းမွျမစ္ေကြ႕ရႈခင္းအားတိုက္ရိုက္ျမင္ရမည့္အတြက္ "အတန္းေရွ႕ပိုင္းျပဴတင္းေပါက္ေဘးထိုင္ခံုမွာထိုင္မယ္" ဟုဆံုးျဖတ္လိုက္ကာၾကည္ၾကည္လြင္ကိုေခၚရန္လွမ္းၾကည့္လိုက္လွ်င္ သဇင္ေ၀လိုေနရာအတြက္ မစဥ္းစားသလို
သူငယ္ခ်င္းသစ္မ်ားႏွင့္ေအးေအးေဆးေဆးစကားတေျပာေျပာျဖစ္ေနရာ မတတ္သာဘဲအရင္စလိုထြက္လာရ
ေတာ့၏။
ထိုင္ခ်င္ေသာေနရာကိုရေအာင္ထိုင္ျပီးလွ်င္ျပီးျခင္း ျမစ္ေကြ႕ရႈခင္းအလွကိုၾကည့္မိသည္တြင္ အေရွ႕ဘက္ကမ္းပါး၌ ေနေရာင္ႏွင့္ေငြေသာင္ယံတို႕တလက္လက္ျဖစ္ကာ၊ အေနာက္ဘက္ကမ္းပါးမွာေက်ာက္
ေဆာင္မ်ားေနာက္တြင္စိမ္းစိမ္းစိုစိုသစ္ပင္မ်ားအျပင္၊ ျမစ္ျပင္မွာေလွကေလးတခ်ိဳ႕ေလွာ္ခတ္ေန၍ ျမစ္ယံေပၚ၌
ေက်းငွက္သာရကာတို႕ပ်ံသန္းေနၾကသည္တို႕က သာယာၾကည္ႏူးစရာျမင္ရေသာ္လည္း ဤေနရာကိုေရြးခဲ့ရင္း
အေၾကာင္းသည္ သဘာ၀အလွအပမ်ားအား ခံုမင္လွသကဲ့သို႕ အခါအခြင့္သင့္ခ်ိန္ၾကံဳပါက ျမစ္ေကြ႕သို႕ေငးေမာ
ေတြးေတာရင္းေသာကမ်ားကိုလႊတ္ထားလိုသျဖင့္ျဖစ္ပါသည္။
ၾကည္ၾကည္လြင္ကိုေနာက္ဆံုးတန္းတြင္ျမင္၍အလွမ္းေ၀းေနျပီး၊ ထိုႏွစ္မွာသင္ခန္းစာမ်ား၊အိမ္စာမ်ားပိေနသကဲ့သို႕ သူငယ္ခ်င္းသစ္မ်ားႏွင့္လံုးေထြးရစ္ပတ္လ်က္ တေယာက္ႏွင့္
တေယာက္မဆံုျဖစ္လွဘဲရွိေလေသာႏွစ္ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။
အလွည့္က်အခ်ိန္ဇယားအရ သဇင္ေ၀တို႕အတန္းသို႕ ဆရာေရာက္လာသည့္အခါ ေထြးေထြးေအာင္၊
၀င္း၀င္းလင္း ႏွင့္သီတာထြန္းတို႕အားသတိရလာ၍ ဆရာ့တပည့္ျဖစ္ရျပီကိုေက်နပ္ပီတိျဖစ္ေနရပါ၏။
အတန္းမ်ားအားအသင္းေလးသင္းဖြဲ႕ရမည့္ေန႕၌ သဇင္ေ၀တို႕အတန္းသို႕အသင္းေလးသင္းဖြဲ႕ေပးရန္
တာ၀န္ႏွင့္ဆရာေရာက္လာလ်က္ အတန္းေရွ႕မွရပ္ကာတတန္းလံုးကိုျခံဳၾကည့္ရင္းမွ "ဒီေန႕အတန္းမွာအသင္း
ေလးသင္းဖြဲ႕ရမယ္။ က်န္စစ္သား၊ဘုရင့္ေနာင္၊အေလာင္းဘုရားႏွင့္ ဗႏၶဳလအသင္းဖြဲ႕ျပီးရင္ အသင္းေခါင္းေဆာင္
ေတြလဲေရြးရမယ္ " အတန္းသားမ်ားအားဆရာမွအသင္းေလသင္းဖြဲ႕ရာတြင္
အမည္စာရင္းအားၾကည့္ရင္းဖြဲ႕ေပး
ျပီးေသာအခါ အေတာ္အတန္စိမ္းေနၾကသည္ျဖစ္ေပမယ့္ အဖြဲ႕၀င္ခ်င္းတဦးႏွင့္တဦးအသိအမွတ္ျပဳေခါင္းျငိမ့္ျပ
ၾကျပီးေနာက္ "အသင္းဖြဲ႕ျပီးရင္ အသင္းေခါင္းေဆာင္ေရြးရလိမ့္မယ္။ကိုယ့္အသင္းကဘယ္သူ႕ကိုေခါင္းေဆာင္
တင္မလဲဆိုတာၾကည့္ျပီးစဥ္းစားၾက" ဟုဆရာကဆက္လက္ေျပာေသာအေျခအေန၌ သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြလိုခ်ည္းျဖစ္ေန၌ အတန္းသားအားလံုးတေယာက္ကိုတေယာက္ၾကည့္လ်က္အေရြးခက္
ေနျပီး ေခတၱျငိမ္သြားရင္း သြက္လက္သည့္ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕အပိုင္းမွ အခ်င္းခ်င္းေခါင္းေဆာင္ေရြးတင္ၾကျပီး
ေသာ္ သဇင္ေ၀တို႕အေလာင္းဘုရားအသင္းအဖြဲ႕မေရြးရေသးသျဖင့္ ေရြးမည့္ဟန္ျဖင့္အကဲခတ္ေနၾကစဥ္
"အေလာင္းဘုရားအသင္းေခါင္းေဆာင္ကို သဇင္ေ၀့ကိုေရြးလိုက္မယ္" ဟုဆရာကအရင္ဆံုးေျပာလိုက္ေသာ
အခါ အသင္းသားအားလံုးအနည္းငယ္အံ့အားသင့္သလိုျဖစ္သြားျပီး ဆရာေရြးသည့္အတြက္လက္ခံလိုက္ၾကေလ
သည္။
သဇင္မလုပ္ခ်င္ဘူး လို႕ဆရာ့ကိုစိတ္ထဲမွသာေျပာရဲသည္ျဖစ္ကာ ျငိမ္ေနရာမွအသင္းဖြဲ႕ျခင္းကိစၥျပီးဆံုး၍
ဆက္လက္ျပီးအသင္း၀င္၏တာ၀န္တို႕ရွိေၾကာင္းဆရာမွေျပာၾကားရာတြင္ အခ်င္းခ်င္းစည္းလံုးညီညြတ္ေရး၊ တိုး
တက္ဖြဲ႕ျဖိဳးေရးႏွင့္အစည္းအေ၀းျပဳလုပ္ရန္မ်ားျဖစ္ပါလိမ့္မည္။
ဖခင္က်န္းမာေရးညံ့ေသာေၾကာင့္ အိမ္ဒစီးပြားေရးတို႕တႏွစ္ထက္တႏွစ္တရွိန္ထိုးက်ဆင္းလာသည့္အတြက္
ရည္မွန္းခ်က္ေပ်ာက္ဆံုးေနျပီျဖစ္သည့္သဇင္ေ၀အေနႏွင့္ အသင္းအေၾကာင္းသာမကေက်ာင္းစာမ်ားကိုပင္
စိတ္မ၀င္စားဘဲေသာကတို႕၌နစ္မြမ္းေနေၾကာင္းကိုမူ မည္သူ႕အားမွမေျပာႏိုင္ေသာဘ၀ျဖစ္သည္။ အတတ္ႏိုင္
ဆံုးသူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္အတန္းကိစၥတို႕ျဖစ္ေသာေသာက္ေရခပ္၊
သန္႕ရွင္းေရးမ်ားကိုလုိက္ေလ်ာညီေထြလုပ္ေန
ေသာ္လည္း သင္ခန္းစာမ်ားအားမၾကိဳးစားလွဘဲေနသည့္ၾကားတြင္
ဆရာသည္တခါတခါသဇင္ေ၀့ကိုေရြးလ်က္
သင္ျပျပီးသည့္သင္ခန္းစာမ်ားေမးတတ္ေလ့ရွိရာ၌ ေကာင္းစြာမေျဖႏိုင္လွ်င္ေဖးေဖးမမျပဳတတ္ျပဳတတ္သည့္
ပံုရိပ္တို႕ျပတ္ျပတ္ထင္ထင္ျမင္ေယာင္ျပန္ေသာအခါ ရင္ထဲ၌တရႈိက္ရႈိက္ျဖစ္ေနေတာ့၏။
ဆက္ရန္.......

ခိုင္ခင္အင္ၾကင္း
့္

3 comments:

sin dan lar June 29, 2009 at 5:02 PM  

စိတ္ဝင္စားစြာ ေစာင့္ဖတ္ေနပါတယ္။
ဝါက်ေတြက အရမ္းရွည္ေတာ့ တစ္ေၾကာင္းဆံုးရင္ ဝါက် အစ ျပန္ျပန္ဖတ္ရတယ္....။ အဲဒါေလးပါပဲ....။

tg.nwai June 30, 2009 at 7:09 AM  

ဖတ္သြားတယ္ ခုိင္ခင္အင္ၾကင္းေရ..၀တၳဳရွည္ႀကီးျဖစ္မယ္ထင္တယ္ေနာ္..စင္စင္ေျပာသလုိပါပဲ..၀ါက်ေလးနဲနဲျဖတ္ေပးရင္ပိုဖတ္ရအဆင္ေျပမယ္ထင္တယ္..။
ေစာင္႔ဖတ္ေနတယ္ေနာ္..လာျဖစ္တုိင္းေကာ္မန္႔ေရးဖုိ႔အဆင္မေျပလုိ႔...။

L June 30, 2009 at 3:18 PM  

မသိဂႌနဲ႕စင္စင့္ကို အခုလိုေျပာျပေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္တဲ့...မခိုင္ခင္အင္ၾကင္းကေျပာခိုင္းလိုက္ပါတယ္...
သူကအခုေလာေလာဆယ္အင္တာနက္သံုးရတာ အဆင္မေျပေသးလို႕ပါတဲ့...ေနာက္လဲအခုလိုအၾကံေပးပါဦးတဲ့...ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္တဲ့...

  © Blogger templates Shiny by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP