စိတ္ေျခရာ

အျပင္မွာ
ႏွင္းသိမ္းကားေတြရဲ့အသံ
ဆူညံေနတယ္….။
အခန္းထဲမွာေတာ႔
မသန္႔ရွင္းတဲ႔အေတြးေတြက
မီးခိုးေငြ႔လိုအေမွာင္တိုက္
ေလွာင္အိုက္လို႔ေပါ႔။
သီခ်င္းက
ထမနဲပြဲလည္း
ႏႊဲၾကသည္…..တဲ႔။
ျပီးရင္
ေမာင္မလာေရွာင္ကာထြက္ေတာ႔
ဆယ္႔ႏွစ္လရာသီ
ရွိျပီေမာင္ရဲ႔လို႔
မျမ၀င္းက လြမ္းျပဦးမယ္။
ဘ၀ဟာ
ရွင္းရခက္တဲ႔ခ်ည္မွ်င္တစ္ထုံးလို
သုံးလို႔မွရပါေတာ႔မလား…။
ကံကိုယိုးမယ္ဖြဲ႔
သိမ္းခဲ႔တဲ႔
ႏွင္းဆီစကၠဴပန္းပြင္႔
ေ၀းေ၀းၾကီးလႊင္႔ပစ္လဲ
ပြင္႔ခ်ပ္ေတြကမေျကြ
အသက္၀င္ေနဆဲရယ္။

မြန္းအိန္ဂ်ယ္လ္