ႏႈတ္ဆိတ္ၿပီးေနေနၾကတာေရခဲအမႊားအေသးေလးေတြေလ။
ဖန္သားလိုပဲ ၾကည္လင္ေနတဲ့ေရေပါ့။
အေရာင္တဖ်တ္ဖ်တ္ထြက္ေနေပမယ့္
အသံေလးတစက္ေတာင္ မထြက္ၾကဘူးေလ။
ဘာလို႔လည္းဆိုတာကို လိုက္မရွာတာ ပိုေကာင္းမယ္ေနာ္။
ဖန္သားေရခဲေလးေတြလို ႏႈတ္ဆိတ္ၿပီးေနတတ္ေအာင္ သင္ေပးၾကပါဦး။
တစ္ေန႔ေန႔မွာေလ
ရပ္ျပစ္လိုက္ရေအာင္
သိပ္ခ်စ္ေနေတာ့ အားလုံးက ေနာက္က်ေနၿပီေလ။
အေငြ႔ပ်ံေနတဲ့ ဘင္ဇင္းလိုပဲ
ေလာင္ကြ်မ္းေနၿပီဆိုေတာ့ ရင္ထဲမွာတဆစ္ဆစ္နဲ႔ နာက်င္ရတယ္။
ဘာကိုမွလည္း မေတာင္းဆိုရဲ၊ မေျပာရဲဆိုေတာ့
နံနက္ခင္းက ေရခဲေလးလိုပဲ
သယ္ေဆာင္ရာကိုလိုက္ရင္း
တျဖည္းျဖည္း ကြယ္ေပ်ာက္သြားရေတာ့တာေပါ့။
ျမန္မာျပန္ - ဇနိ
No comments:
Post a Comment