“ သူရိန္ေက်းဇူး”

အာရုံတက္ခ်ိန္၊

ဆြမ္းခ်က္ခ်ိန္တည႔္၊

အေရွ႔တစ္ခြင္၊ ပန္းဆီလြင္ျပီ၊

မဂၤလာအတိ သာယာဘိမို႔ ၊

ၾကည္ႏူး ႏိုးထႏိုင္ခဲ႔သည္။

တက္ေနျခည္မွ၊ အလင္းရသား၊

အင္အားေတြက၊ ျပည္႔ခဲ႔ရ၍၊

တဓူဝေန႔၊ ဘုံဓေလ႔တြင္၊

ဝမ္းစာျပည္႔ရန္ ရွာႏိုင္သည္။

ေနခ်ိဳသိမ္းလ်င္၊ အိမ္ဆီအျပန္၊

ေမာေျပရန္မွာ၊ ဝတီ ံသာတြင္၊

မကာရ္ကြက္ႏွင္႔၊ မိုးျပာတင္႔ကာ၊

ေရာင္စုံျဖာေဝ၊ ပုံရိပ္ေတြသည္၊

ေတာႏွင္႔ေတာင္သြင္၊ သ႑န္ထင္ကာ၊

နဂါး၊က်ား၊ဆင္ ထပ္တူပင္တည္႔၊

ပီျပင္စုတ္ခ်က္ပိုင္ေတာ႔သည္။

ေရြ႔ကျပယ္လ်ား၊ နဂါး က်ားေတြ၊

မႈန္ကာေဝေတာ႔၊ ေလေဗြေနာ႔ရာ၊

တစ္ေန႔တာသည္၊ ရႊင္ကာခ်မ္းေျမ႔ေစေတာ႔သည္။

ခိုင္ခင္အင္ၾကင္း