မုန္လာဥအျဖဴ

မုန္လာဥအျဖဴဆိုရင္ ကၽြန္မႀကိဳက္တဲ့ အစားအစာထဲ မပါဘူး။ မန္က်ည္းမွည့္နဲ႔ခ်ဥ္ရည္ဟင္း ခ်က္ရင္ေတာ့ စားတယ္။ ငါးေခါင္းခ်ဥ္ရည္ဟင္းလိုမ်ိဳးလည္း စားပါတယ္။ တေန႔ကေတာ့ မုန္လာဥအျဖဴတလံုး ၀ယ္လာရင္း ဝီရွီမီကလို လုပ္စားၾကည့္ဖို႔ စိတ္ကူးလိုက္တယ္။ မုန္လာဥေတြက အႀကီးအႀကီးေတြဆိုေတာ့ ေတာ္ရံုနဲ႔မဝယ္ခ်င္ဘူး။ တေယာက္ထဲစားတာ ကုန္မွ မကုန္တာေလ။ ဒါနဲ႔ အစ္ကိုအန္ဒီတို႔ ေျပာျပထားတဲ့အတိုင္း မုန္လာခ်ဥ္ သိပ္လိုက္တယ္။ ပထမဆံုး မုန္လာဥကို အခြံႏႊာ၊ ေရေဆးၿပီး ပိုးတီမလွီးဘဲ အစိပ္ေသးေသးရွည္ရွည္ေလးေတြ လွီးထားတာ။ အဲဒီေန႔က မုန္႔ဖတ္သုပ္စားေတာ့ ခ်ဥ္မသိပ္ခင္ အရင္စားခ်င္တာနဲ႔ တခ်ိဳ႕ကို ခြဲၿပီး သံပုရာရည္၊ ရွာလကာရည္နဲ႔နယ္ၿပီး (၃)နာရီေလာက္ ႏွပ္ထားလိုက္တယ္။ ဒါကေတာ့ ခ်က္ခ်င္းစားခ်င္လြန္းလို႔ အျမန္လုပ္ထားတာပါ။ က်န္တာကိုမွ အခ်ဥ္သိပ္မယ္ဆိုၿပီး ပုလင္းသန္႔သန္႔ကို ေရေဆး၊ ေရေျပာင္ေအာင္သုပ္ထားလိုက္တယ္။ မုန္လာဥလွီးထားတာေတြကို ဆားနဲ႔နယ္ၿပီး ပုလင္းထဲမွာ သိပ္၊ ေရက်က္ေအးထဲမွာ ဆႏြင္းေလးထည့္ေဖ်ာ္ထားတာကို ေလာင္းထည့္လိုက္တယ္။ မုန္လာဥအားလံုးျမဳပ္သြာေးအာင္ ေရထည့္ေပးလိုက္ၿပီး ထမင္းပါထည့္လိုက္တယ္။ အဖံုးကိုလံုေအာင္ပိတ္ထားရင္း (၅)ရက္ေျမာက္ေန႔မွာ အခ်ဥ္သုပ္စားလို႔ ရေနပါၿပီ။ မုန္လာခ်ဥ္ကို ပုလင္းထဲက လိုသေလာက္ယူ ေရေဆးၿပီး ႏွမ္းေထာင္း၊ ေျမပဲဆံေထာင္း၊ ၾကက္သြန္ျဖဴဆီခ်က္၊ ငရုတ္သီးစိမ္းေလးနဲ႔သုပ္စားတာ ေမႊးတဲ့အျပင္ မုန္လာခ်ဥ္ကို ႀကိဳက္သြားတယ္။ အခုဆို စားေနတာ ခဏခဏရွိေပမယ့္ မကုန္ေသးဘူး။ ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ထားလိုက္ေတာ့ ၾကာလာလို႔ ပိုစားေကာင္းေနတယ္။ အမေလး မုန္လာဥတလံုးကလည္း အမုန္းစားရပါ့လားေနာ္။







မဇနိ