Thursday, December 4, 2008

"ၾကိဳပိြင္႔ အလြမ္းပြင္႔"
သစ္ရြက္ေတြစီ
ေရာင္စုံျခယ္ပန္းခ်ီလို
စိမ္း… ဝါ ..နီ
အလွေတြအလီလီေျပာင္း
မိုးေႏွာင္းရဲ႔ ေဆာင္းဦးရာသီ။
ခါေတာ္မီ ပသာဓကို
တသသ ျဖစ္ေအာင္
ျခယ္မႈန္းပန္းခ်ီ
ဖြဲ႔သီေတးခ်င္း
ရိုက္ကြင္းနဲ႔ စာကဗ်ာ
(အႏုပညာရပ္ဝန္းကလဲ…)
ေမွာ္အသက္သြင္းေနတယ္…။
အရင္းအစစ္
တစ္ေဆာင္းလြင္လြင္သစ္ရင္ေတာ႔
ႏွင္းစင္ရိုက္ခတ္
ရြက္ျပတ္ေတြလြင္႔စင္
ရိုးတံညိဳနဲ႔
ရြက္အိုတို႔တမ္းခ်င္းမွာ…သာ
အလြမ္းပြင္႔ေတြ ေဝ။
at

5 comments:

  1. AnonymousDecember 4, 2008 at 1:18 PM

    ဂြတ္ထ.. ဂြတ္ထ.. ရွယ္ပဲ.. သားသားၾကိဳက္တယ္...

    စာၾကြင္း။ ။ ပသာဒ က "ဒေဒြး" နဲ႔ "ဒ" တာဗ်ိဳ႕...။

    ReplyDelete
  2. Sonata CantataDecember 4, 2008 at 7:33 PM

    ကဗ်ာေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဖတ္ၿပီး
    ကဗ်ာမပီ စာမပီ အေတြးေလးေတြ သီကံုးလိုက္တယ္။

    ရာသီေျပာင္းခ်ိန္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ ေလးကိုပဲ ယူသံုးလိုက္တယ္။

    လာဖတ္ပါဦး။

    ReplyDelete
  3. khin oo mayDecember 5, 2008 at 5:00 AM

    စကာလံဳးေတြ က ေၿပာင္ေၿမာက္လွခ်ည္လား

    ReplyDelete
  4. RePublicDecember 5, 2008 at 9:57 PM

    မေမေအာင္ ..မဂၤလာပါဗ်ာ၊၊ ကဗ်ာေလး ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ ၊၊

    ReplyDelete
  5. တားျမစ္ ထားေသာ...December 9, 2008 at 1:44 PM

    ရြက္အိုတို႔တမ္းခ်င္းမွာ
    အလြမ္းပြင့္ေတြ ေဝ.. ဆိုတာေလးကို သေဘာက်ပါတယ္။ ၾကိဳပိုင့္အလြမ္းေတြေပါ့ ခင္မ်ာ။

    သုခမိန္(E-Journal)

    ReplyDelete