ဘေလာ့ဂင္း၊ ဘေလာ့ဂင္း

အခုတေလာ က်ေနာ္နဲ႔မဇနိ အဆင္မေျပၾကပါဘူး။ မဇနိတေယာက္ က်ေနာ့္ကို တတြတ္တြတ္နဲ႔ အျပစ္ေတြတင္ေနတာပါ။ သူမက “ရွင့္ေၾကာင့္ေလ ရွင့္ေၾကာင့္”တဲ့။ က်ေနာ္ကလည္း “ဟာကြာ ငါ့ေၾကာင့္ခ်ည္းပဲ မဟုတ္ပါဘူးဟ။ တျခားလူေတြလည္း ရွိတာပဲ။ သူတို႔ကိုလည္း ေျပာဦးမွေပါ့” ဆိုတာလည္း သူမက မရပါဘူး လူရင္းဆိုေတာ့ ကိုယ့္ပဲ နာနာႏွက္ေနေတာ့တာေပါ့။ ခက္ေတာ့တာပဲ။ က်ေနာ္လည္း ဘယ္သူ႔ျပန္ႏွက္ရမွန္းမသိေတာ့ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီ ဂူဂယ္ကို ခက္တယ္ေျပာတာေပါ့။ ရွိရွိသမွ် အကုန္အလကားေပးေန။ အလကားရေတာ့ လက္အၿငိမ္မေနႏိုင္။ အလကားရတဲ့ ေဇာ္ဂ်ီကို အင္စေတာလုပ္ၿပီး ဘေလာ့ဂင္းေနမိတာေပါ့။ (ေက်းဇူးရွင္ေတြကို စိတ္ထဲက ေစာ္ကားေသးတာ။) ဘေလာ့ဂင္းေနေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ကို လာလည္တဲ့သူ နည္းရင္ ဒီျပႆနာကေပၚလာတာပဲ။


ဘေလာ့ဂ္ လူလာနည္းလို႔ အျပစ္ေျပာမယ္ဆိုလည္း ေျပာေလာက္ပါတယ္။ အခုျဖစ္ေနတာက ဘယ္အခ်ိန္႐ိုက္သတ္သတ္ရတယ္၊ အဲဒါ ကိုယ္ၿခံထဲက ၾကက္လို႔ ယူဆထားတဲ့ ကိုေမာင္ျဖဴတို႔၊ ကိုေမာင္လုံးတို႔ကေတာင္ ဒီဘေလာ့ဂ္ ဘက္ကို ေျခမခ်၊ ေျခဦးမလွည့္ေတာ့ပါဘူး။ ေရးေဖာ္ေရးဖက္ စစ္ကိုင္းသူနဲ႔ မေမေအာင္တို႔ကလည္း ဘယ္ေနရာမွာေပ်ာ္ေမႊ႔ေနၿပီလဲ။ ေျခရာေတြေပ်ာက္ေနပါေရာလား။ သံေယာဇဥ္မ်ား ျဖတ္ႏုိုင္လိုက္ၾကတာ ကိုပီဆာက်ယ္နဲ႔ ကိုအန္ေအဆိုတာ ေယာင္လို႔ေတာင္ လွည့္ၾကည့္ရဲ႕လားမသိ။ စာေရးေကာင္းလို႔ ေခၚထားရတဲ့ ကိုလူေအးကလည္း ဘေလာ့ဂ္ကို အရွင္လတ္လတ္နဲ႔ ျဖတ္ထားရစ္ခဲ့ျပန္တယ္။ သံေယာဇဥ္ ျဖတ္ၿပီး ကြန္ထရီျဗဴတာလစ္(စ)ကေတာင္ ထြက္ႏိုင္ေသးတာ၊ အလည္လည္း ေရာက္ေတာ့မယ္မထင္ပါဘူး။ ကိုေသာၾကာကလည္း စီေဘာက္မွာ တခ်က္တခ်က္ေပၚေတာ္မူလာၿပီး ေခြးလွည္းေလး စီးတဲ့အခါ စီးရဲ႕။ သူလည္း ၾကာၾကာမေနပါဘူး။

ဘေလာ့ဂ္မွာ ကိုယ္ေရးထားတာေလးေတြ လာဖတ္သူေတြမ်ားတယ္ဟ၊ အဲ ကြန္မန္႔ေတြ တပုံႀကီးရတယ္နဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ရတာက ဘေလာ့ဂင္းရဲ႕ အရသာေလ။ စီေဘာက္မွာ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းေရးသြားတာ မဟုတ္ေတာင္ လာလည္ပါတယ္ခင္ဗ်၊ လည္လည္လာပါတယ္ရွင့္ ဆိုၿပီး ႏႈတ္ဆက္သြားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ေပ်ာ္ေနရတာမဟုတ္လား။

ေနာက္တခ်က္ခက္တာက က်ေနာ္က မဇနိကို statcounter ဘယ္လို႔ၾကည့္ရတယ္ဆိုတာကို သင္ေပးထားတာဆိုေတာ့ သူမက ဘယ္လို အိုင္ပီ အဲဒရက္(စ)နဲ႔လာရင္ ေက်ာ္ခြလာတာ၊ statcounter ထဲမွာ ေပၚတဲ့ အိုင္ပီကို စီေဘာက္ အိုင္ပီနဲ႔တြဲတိုက္ဆိုင္ၿပီး ဘယ္သူလာတယ္ဆိုတာကို label ထိုးလို႔ရတယ္ဆိုတာေတြပါ သင္ေပးထားေတာ့ ဒီေန႔ဆို ဘယ္သူေတြလာတယ္၊ Visit Length က ဘယ္ေလာက္ရွိတယ္၊ Returning Visits က ဘယ္ေလာက္၊ Page Loads ေတြ၊ Unique Visitor ေတြ၊ Returning Visitors လည္း အကုန္သိေနတာကိုး။ ဒီေတာ့ ဘားဂရပ္ႀကီးထိုးက်ေနရင္ က်ေနာ့္ကို ေျပာေတာ့ ဆိုေတာ့တာပဲ။ ရွင္ဘယ္လိုျဖစ္ရတာလဲ ဒီလို အလကားဖတ္ခြင့္ေပးထားတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေတာင္ လူမ်ားမ်ား လာေအာင္ မစည္း႐ုံးႏိုင္ဘူး၊ အဲ ေနာင္အခ်ိန္ တူႏွစ္ကိုယ္ဘ၀မွာ စီးပြားရွာ ေစ်းဆိုင္ေတြမ်ား ဖြင့္ရင္ ရွင္ဘယ္လိုလုပ္စားမလဲတဲ့။ အိမ္ဦးနတ္ေလာင္းႀကီးကို သူမိုလို႔ ေျပာရက္လိုက္တာ။ ဒီကလည္း ဘယ္ခံႏိုင္မလဲ။ ေဟ့ မင္းကလည္း ဒီဘေလာ့ဂ္က မင္းလည္း ဆိုင္တာပဲကြ။ မင္းလည္း နည္းလမ္းရွာႀကံရမွာေပါ့။ မင္း အိမ္လည္မ်ားမ်ားထြက္ကြာ၊ ကြန္႔မန္႔ေတြေရး၊ စီေဘာက္ေတြမွာ လိုက္ႏႈတ္ဆက္ဆိုေတာ့ က်မလည္း သြားတာပဲ။ တခါတခါ အလုပ္႐ႈပ္ေတာ့ အၿမဲက်လည္း မသြားႏိုင္ဘူးေပါ့တဲ့။ ရွင့္ ကိုျဖဴေတြ၊ ကိုလုံးေတြကို ခိုင္းပါ့လားတဲ့။ ဟ မင္းကလည္း ဘယ္နတ္မိမယ္ေတြက ဟိုေကာင္ေတြကို ဘယ္လိုထိန္းခ်ဳပ္ထားတယ္ဆိုတာ မင္းသိလို႔လား။ ေတာ္ၾကာ သူမ်ားေတြ အကြဲကြဲ အၿပဲၿပဲျဖစ္ေနဦးမယ္လို႔ေျပာရတယ္။

ဒီေတာ့ ဥာဏ္ႀကီးရွင္ မဇနိက သူတို႔ဆီက ေစ်းဆိုင္ေတြမွာ ေစ်းအေရာင္းျမွင့္တင္ေရးလုပ္သလို ဘေလာ့ဂ္အေရာင္းျမွင့္တင္ေရးလုပ္မယ္တဲ့၊ ဟာ မင္းကလည္း ဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဘေလာ့ဂ္ လူလာျမွင့္တင္ေရးလုပ္မယ္လုပ္စမ္းပါဆိုၿပီး လူလာမ်ားေအာင္ စၿပီး စဥ္းစားလာၾကရတယ္။ မင္းတို႔ဆီက ေစ်းဆိုင္ေတြက ဘယ္လိုလုပ္တာလဲ ေျပာစမ္းပါဦးဆိုေတာ့ သူမက သူမဆီမွာ ရွိတဲ့ point card ေလးကို ထုတ္၊ ဓာတ္ပုံ႐ုိက္ၿပီး ပို႔ေပးတယ္။ ၿပီး ရွင္းျပေလေရာ။ အေရာင္းျမွင့္တင္ေရး ၀န္းထမ္းေလသံနဲ႔ သူမေျပာေနတာကို ဆက္ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။

ဒီကဒ္မွာေတာ့ အကြက္ ၅၀ ကြက္ျပည့္ရင္ ၅၀၀ ယန္း ျပန္သံုးလို႔ရတဲ့စနစ္ေလးလုပ္ထားတယ္။ အကြက္အကုန္ျပည့္မွ ယန္း ၅၀၀ ရမွာဆိုေတာ့ အကြက္ ၅၀ ျပည့္ေအာင္၀ယ္ရတာေလ။ ဒီေတာ့ ေနာက္တခါလည္း ဒီဆိုင္မွာလာ၀ယ္ခ်င္စိတ္ေပၚတာေပါ့။



ဒီကဒ္က gold point card ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔လုိက္ေအာင္ အဖိုးတန္တဲ့ကဒ္ပါ။ သူက အီလက္တေရာနစ္ပစၥည္း၀ယ္ရတာဆိုေတာ့ ၂၀ % ေလာက္ ပြိဳင့္ထည့္လိုက္ရင္ အမ်ားႀကီး၀င္ေနတဲ့အတြက္ သူ႔ကိုေတာ့ မေပ်ာက္ေအာင္သိမ္းတယ္။ သူကလည္း ၂၀% discount ကို ပိုက္ဆံမေပးဘူး။ သူ႔ဆိုင္မွာ ျပန္၀ယ္တဲ့အခါ သံုးရတယ္။

အဲဒါေတြ ျပလည္းၿပီးေရာ သူမက ဆက္ေျပာတယ္။ ဒီလိုလုပ္မယ္ေလတဲ့ ဒီဘေလာ့ဂ္ကို ဘယ္ႏွေခါက္(Returning Visits) လာသလဲဆိုတာရယ္ ၊ ဘေလာ့ဂ္မွာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာေနသလဲ (Visit Length) ဆိုတာရယ္၊ comment ဘယ္ႏွခုေရးသလဲ၊ စီေဘာက္မွာ ဘယ္ႏွႀကိမ္ေအာ္သြားစလဲဆိုတာေပၚမူတည္ၿပီး အလည္လာသူေတြအတြက္ point card ေလးေတြလုပ္ၾကမယ္တဲ့။ ဒါမွ အျပင္မွာ ေစ်းဆိုင္ေတြမွာ ေစ်း၀ယ္သလို point ေတြျပည့္ေတာ့မွာ သြားထားမွ ဆိုၿပီး ခဏခဏအလည္လာၾကမွာတဲ့။ က်ေနာ္လည္း မင္းကေတာ့ အိုက္ဒီယာ ေကာင္းသိပ္ထြက္ပဲ၊ အဲဒါေတြေၾကာင့္ အၾကင္နာပိုရတာဆိုေတာ့ အေရးထဲ အသားယူေနတယ္ဆိုၿပီး က်ေနာ့္ဗိုက္ေခါက္ လိမ္ဆြဲဖို႔ အႀကိမ္ေရးမွတ္ထားတဲ့ စာရြက္မွာ တာလီတေခ်ာင္းတိုးလိုက္ေသးသတဲ့။

အိုက္ဒီယာေကာင္းေတာ့ရၿပီဆိုၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ၿပဳံးၿပဳံးႀကီးေတြ လုပ္ေနၾကတာေပါ့။ ဟဲ ဟဲ တို႔ေတြလည္း စဥ္းစားတတ္တာပဲကြဆိုၿပီး မာန္တတ္ေနတဲ့ အၿပဳံးႀကီးေတြနဲ႔ေလ။ ကဲ ဟုတ္ပါၿပီ၊ point card မွာ point ေတြျပည့္ေတာ့ တို႔ေတြက ဘာအခြင့္အေရးေတြေပးမွာတုန္းဆိုေတာ့ အေရးအႀကီးဆုံး အိုက္ဒီယာ က်မေပးၿပီးၿပီ၊ က်န္တာေတာ့ ရွင္စဥ္းစားတဲ့။ ခက္ေတာ့တာပဲ ဒီက ထူပါတယ္ဆိုမွ။ ကဲဟာ ဒါဆိုဒီလိုလုပ္မယ္။ point card ျပည့္သြားတဲ့ မိန္းကေလး visitor ေတြဆိုရင္ လူပ်ိဳႀကီး ေမာင္ျဖဴရဲ႕ဓာတ္ပုံျပမယ္၊ ဂ်ီေတာ့မွာ ေမာင္ျဖဴနဲ႔ ခ်က္ခြင့္ေပးမယ္။ ဟီးဟီး။ အဲ point card ျပည့္သြားတဲ့ ေယာက္်ားေလး visitor ေတြအတြက္ကေတာ့ ဒီဘေလာ့ဂ္က ကြန္ထရီျဗဴတာ အပ်ိဳႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ စစ္ကိုင္းသူရယ္၊ မေမေအာင္ရယ္ရဲ႕ ဓာတ္ပုံျပေတြျပမယ္၊ ဂ်ီေတာ့မွာ သူတို႔နဲ႔ စကားေျပာခြင့္ေပးမယ္။ ဟီးဟီး သူတို႔ဆီကို ခြင့္မေတာင္းဘဲ လုပ္လိုက္တာ အႀကံမပိုင္လားဗ်ာ။ သေဘာတူရင္ လက္ခုပ္တီးပါဗ်ိဳ႕။
(ေျပာလို႔သာ ေျပာရတာ ဒီအခြင့္အေရးေတြ ရမွာေၾကာက္ၿပီး ဒီဘေလာ့ဂ္ကို လုံး၀အလည္မလာမွာလည္း ေၾကာက္ရေသးတယ္။)

အေပ်ာ္ေရးထားတာဆိုေတာ့ အေပ်ာ္ပဲဖတ္ေနာ္။ မမေတြ ခ်ိတ္ခ်ိဳးၾကနဲ႔ေနာ္။