ရင္ခြင္ဗလာဟင္းမွာ
လာပြင့္တဲ႔ပန္းတစ္ပြင့္
အနမ္းခံမသင့္ပဲ
ေလအေဝွ႔မွာ
ရင္နင့္စြာေၾကြက်ခဲ႔ဖူးတယ္။
ၾကင္သူသက္ထား
ခြဲရက္ၾကာရွည္
ေဝးကာေနေတာ့
နမ္းခဲ႔သမွ်
လြမ္းဒဏ္သင့္ကာ
ဟိုးေဝးရာဆီ ေျပးထြက္သြားခဲ႔ဖူးတယ္။
ေရာက္ခဲ႔ျပန္ေပါ့
ေႏြဦးေပါက္ရာသီေလး
ရြက္စိမ္းႏုႏုအခ်စ္ဖူးေလးေတြနဲ႔အတူ
ေနာက္ဆံုး…..
ေဆာင္းႏွင္းရြက္ေၾကြ
ႏႈတ္ဆက္ႏွင္းစက္ေတြနဲ႔
ထားခဲ႔ေလဦးမလား။ ။
ေမာင္ျဖဴ
ကိုျဖဴ ဘာေတြျဖစ္ေနပါလိမ့္။
ReplyDeleteပန္းေတြလည္း ေႁကြလို႔
ေက်ာင္းက ဘာဒုကၡေတြ ေပးလို႔လဲ။
အားတင္းထား.. ဒီတစ္ခါ ဇာရွိတာ ၿပီးရင္ ၿပီးၿပီ။
ေမာင္ျဖဴေရ...
ReplyDeleteငါကေတာ႔ ကိုဇနိျမင္သလို မျမင္ဘူးေနာ္.
ေႏြကတစ္ေယာက္.
မုိးကတစ္ေယာက္.
ေဆာင္းကတစ္ေယာက္.
အဟ.
ဟုတ္လားဟင္..
နုိင္းနဒီ